سلامت در بلایا | حوادث| فوریت ها
چهارچوب هیوگو (Hyogo Framework for Action – HFA) یکی از اسناد بینالمللی کلیدی در حوزه کاهش خطر بلایا (Disaster Risk Reduction – DRR) است. این سند در سال ۲۰۰۵ در کنفرانس جهانی کاهش خطر بلایا در شهر هیوگو ژاپن توسط سازمان ملل متحد و کشورهای عضو تصویب شد و بازهی اجرایی آن ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ بود.
هدف اصلی:
کاهش چشمگیر تلفات انسانی، خسارات اقتصادی و اجتماعی ناشی از بلایا از طریق تقویت تابآوری کشورها و جوامع در برابر مخاطرات طبیعی و انسانساخت.
اولویتهای پنجگانه HFA:
چهارچوب هیوگو پنج اولویت اصلی برای اقدام تعیین کرده است:
- ایجاد ظرفیت نهادی و سیاسی برای کاهش خطر بلایا (گنجاندن DRR در سیاستها، قوانین و برنامههای توسعهای.)
- شناسایی، ارزیابی و پایش خطرات بلایا و افزایش هشدار سریع (ایجاد نظامهای پایش و هشدار سریع برای کاهش آسیبپذیری.)
- استفاده از دانش، نوآوری و آموزش برای ایجاد فرهنگ ایمنی و تابآوری (آموزش عمومی، انتقال دانش، ارتقای آگاهی و فرهنگسازی.)
- کاهش عوامل زمینهساز خطر (توجه به مدیریت محیط زیست، برنامهریزی شهری و روستایی، زیرساختها و فقرزدایی.)
- تقویت آمادگی برای پاسخدهی مؤثر در همه سطوح (بهبود برنامهریزی و افزایش توان جامعه و دولت برای مقابله با بلایا.)
نقاط قوت
- اولین چارچوب جهانی با اجماع بینالمللی در حوزه کاهش خطر بلایا.
- ایجاد زبان و مفاهیم مشترک میان کشورها.
- زمینهساز تقویت همکاریهای منطقهای و بینالمللی.
نقاط ضعف:
- بیشتر کشورها تمرکز را بر پاسخ به بحران گذاشتند تا پیشگیری.
- ضعف در تأمین مالی و ضمانت اجرایی.
- کمبود شاخصهای دقیق برای پایش و ارزیابی میزان تحقق اهداف.
جایگزین و ادامه HFA:
پس از پایان دوره دهساله، در سال ۲۰۱۵ سند جدیدی به نام چهارچوب سندای برای کاهش خطر بلایا (Sendai Framework for Disaster Risk Reduction – SFDRR, 2015–2030) تصویب شد که ادامه و تکمیلکننده هیوگو محسوب میشود.
